Terschelling 2010
 
Maandag

 

Oktober en herfstvakantie betekent bij ons inmiddels alweer 6 jaar een bezoek aan een van de waddeneilanden. Dit jaar was het tijd om weer een midweeks bezoek te brengen aan het eiland waar de traditie ooit begon: Terschelling.

We hadden geboekt voor de snelboot om half één zodat we niet al te vroeg richting Harlingen hoefden te rijden en toch lekker op tijd op het Eiland waren.

Daar waar we de vorige keer op de minst bewoonde zijde van het eiland (Oosterend) verbleven, leek het ons dit keer een goed plan om juist de meer bewoonde wereld op te zoeken. Het appartement dat we gehuurd hadden lag aan de rand van het centrum van West Terschelling, op een paar minuten lopen van de boot. Rond half 2 stonden we dus al bij ons appartement waar we zo rond twee uur in konden. Mooi even de tijd om te genieten van het mooie uitzicht over de Brandaris en het dorp West Terschelling vanaf de duin waarop ons appartement lag.

Nadat we om twee uur de sleutel van het appartement ontvangen hadden en onze bagage hadden gedropt liepen we het dorp in om de fietsen (met mand voor Sam) die we gereseveerd hadden op te halen en boodschappen te doen. Toch wel ideaal zo'n locatie aan de rand van het dorp. Toen alles binnen was en de fietsen gestald waren was het tijd om een eerste rondje te lopen.

Ons appartement grenst aan het bos waar we makkelijk even een snel rondje konden maken en Sam even los konden laten rennen.
Na een korte wandeling besloten we de rest van de dag rustig aan te doen. Vooral ook omdat Sonja nog steeds verkouden was en Thijs aangestoken had waardoor laatstgenoemde niet bepaald fit was.
Gelukkig hadden we het beste medicijn ingeslagen om te borgen dat we er op dinsdag weer tegen zouden kunnen.
 
Dinsdag
 
Na een goede nachtrust bleek de fysieke gesteldheid op dinsdag inderdaad een stuk verbeterd. Ook het weer was redelijk te noemen (in ieder geval droog), en we besloten een kort fietstochtje richting West aan zee te maken om daar vervolgens een flinke strandwandeling te maken. Sam mocht afwisselend in de mand zitten en naast de fiets lopen om het ook voor hem een beetje leuk te houden.
Eenmaal op het strand gekomen bleek Sam zijn energie nog niet verspeeld te hebben onderweg; hij ging echt helemaal uit zijn plaat. Als het er echt op aan komt is het strand, en zeker de rustige stranden op de eilanden, met afstand zijn favoriete uitstapje (gelukkig vermaken wij ons er ook opperbest).
Overigens heeft Sonja aan het strand nog een goede daad verricht door onderstaande vis, die nog bleek te leven, van de verdrogingsdood te redden door hem terug te werpen in zee (dit klinkt overigens eenvoudiger dan het in praktijk was...).
Na de stevige wandeling en de fietstocht terug was het in het appartement tijd om te relaxen met een boek en een drankje. Sonja liep nog even het dorp in om de winkels een beetje te bekijken (en een nieuw spelletje te kopen) en wat boodschappen te doen. Daarna was ook bij haar de batterij wel even weer leeg.
Nadat we 's avonds het gekochte spelletje uitgebreid gespeeld hadden zochten we op tijd ons bed weer op, zodat we woensdag fris en fruitig aan de voorgenomen boswandeling zouden kunnen beginnen.