Samuel Joe Cocker a.k.a. Sam

 

Zo, nu die twee baasje van me eindelijk klaar zijn met hun eigen ingewikkelde vakantieverslag heb ik ze eindelijk zo ver dat ze mijn krabbels ook online willen zetten. Gelukkig waren ze wel zo lief veel foto´s voor me te maken.

Ik was natuurlijk al wel eerder op vakantie geweest, maar deze vakantie was toch wel iets heel anders. Het begin vond ik echt helemaal niks aan. Ik was nog wel blij in de auto gesprongen, maar we reden eigelijk maar heel kort, terwijl we heel ver weg moesten. Na dat korte ritje moest ik ontzettend lang in de auto wachten. Vond ik op zich niet zo erg, maar toen we klaar waren met wachten en ik in de gaten kreeg dat we op een boot zaten werd ik door de baasjes opgesloten in een bench... Voor mijn gevoel heb ik daar echt urenlang gezeten. Ik was erg blij toen ik weer opgehaald werd.

Ik moest intussen wel erg nodig, en gek genoeg lieten ze me uit in een lang gang in plaats van buiten. De baas deed ook wel erg gestresst toen ik er even rustig voor ging zitten. Na dit wandelingtje moest ik alweer wachten, vreemd gedoe..
Gelukkig duurde het nu niet zo lang en mocht ik weer in de auto, nu reden we wel een stuk verder.
Eigenlijk was het vanaf dit moment helemaal geweldig. We hadden twee eigen huisjes mee, een grote en een kleine, die we steeds op hele mooie plekken gingen neerzetten
Vooral dat grote huisje vond ik wel erg gezellig. Ik moest er even aan wennen, maar toen voelde ik me er helemaal thuis. Gelukkig maar, want ik was 's avonds steeds best wel moe (ik zal straks vertellen waarom). Ik was wel zo slim geweest om meerdere slaapplekken te regelen.
Klein nadeel was wel dat ik er net als thuis zo nodig netjes moest blijven uitzien...
gelukkig had de baas behalve de borstel ook het lekkers meegenomen dat ik krijg nadat ik mishandeld ben..
En dan moet ik natuurlijk nog vertellen over Schotland. Laat ik bij het belangrijkste beginnen: er zijn lekker veel andere dieren!! Uiteraard probeer ik een beetje met ze te kletsen, soms gaat dat goed.
maar die gekke schapen die ik zo leuk vind zijn heel wantrouwend en gaan steeds voor me op de loop.
Daar werd ik op een gegeven moment wel een beetje chagerijnig van, en toen een schaap weer boos tegen me deed heb ik er wat van gezegd...
Gelukkig waren er ook veel andere hondjes en die begrepen me wel, ook al blaften zij een andere taal dan ik. De mensen waren er ook heel aardig, ze zeiden constant dingen tegen me die heel aardig klonken. Meestal kreeg ik er dan ook een aaitje bij.

Helaas wilden de baasjes niet voor me vertalen wat ze nu toch allemaal tegen me zeiden. Ze waren bang dat ik anders arrogant zouden worden, daar snap ik nu helemaal niets van.

Wat ik minder lief vond ik dat ik bijna nergens mee naar binnen mocht. En ik maar wachten tot de baasjes uitgewinkeld waren.

 
  vervolg